Λεν για ελπίδες όσοι δεν γνωρίζουν....

Κι άλλου ανθρώπου η ψυχούλα βγαίνει
κανείς δεν ξέρει προς τα που πηγαίνει η ζωή...
κι άλλη μάνα κλαίει ξανά το γιο της 
τον πολύτιμο μονάκριβό της...γιατί;

λεν για ελπίδες όσοι δεν νωρίζουν
τι θα πει με το μαχαίρι να σου σκίζουν 
την καρδιά οι πόνοι...
να'ναι το κορμάκι που αγαπάς μες το κλουβί του 
τυλιγμένο με σεντόνι...
και να'ναι το κεράκι που κρατάς οικόσημο...
μπρος το δικό του τάφο θειάφισμα μνημόσυνο...
Κι άλλα μάτια απόψε αίμα στάζουν
τα άστρα και τον ουρανό κοιτάζουν..μισούν..
κι άλλα στήθη γίνονται κομμάτια
στων λυγμών τα άγρια μονοπάτια ...που ζουν...